🔹در ساعات نخستین بامداد امروز، نیروهای نظامی ایالات متحده حملهای ناگهانی به خاک ونزوئلا انجام دادند؛ تجاوزی آشکار به حاکمیت ملی کشوری که تنها جرمش ایستادن بر پای خود و نپذیرفتن دیکتههای اقتصادی و سیاسی واشنگتن بود. این در حالی است که طبق گزارش شبکهی بیبیسی، «نیکلاس مادورو» رئیسجمهور ونزوئلا، تنها چند ساعت پیش از آغاز حمله اعلام کرده بود: «برای گفتوگو و حل اختلافات میان دو کشور آماده است». اما پاسخ آمریکا به این پیام صلح، چیزی جز موشک نبود.
🔹این حادثه بار دیگر ماهیت واقعی قدرتهای غربی را آشکار کرد؛ همان قدرتهایی که در ظاهر از حقوق بشر و دیپلماسی دم میزنند اما در عمل چیزی جز سلطه نمیخواهند. تجربهی ونزوئلا امروز، یادآور بارها تجربه تلخ ملت ایران در دهههای گذشته است؛ هر جا فریاد مذاکره با آمریکا بلند شد، نتیجهاش یا تحریم بیشتر بود یا تهدید و فشارهای متعدد.
🔹در میانهی این تحولات، تنها چیزی که ثابت مانده است، تفکرات حلقهی غربگرایان داخلی است؛ طیفی که معتقد است میتواند به وسیلهی مذاکره، منافع خود را در برابر آمریکا حفظ کند. روشنفکرانی که سالها عامل اوضاع بد اقتصادی ایران را سیاستهای تهاجی جمهوری اسلامی نسبت به غرب میدانستند، اکنون در برابر این تجاوز سر خود را در برف فرو بردهاند.
