پس از اعمال مدیریت روی تنگه هرمز، ایران با استناد به حاکمیت مطلق بر بستر و زیربستر دریای سرزمینی خود (مطابق کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها)، میتواند تمامی کابلهای فیبرنوری عبوری از این آبراه را مشمول مجوز، نظارت و عوارض حاکمیتی اعلام کند.
براساس گزارش Policy Exchange، این کابلها روزانه بیش از ۱۰ تریلیون دلار تراکنش مالی را جابهجا میکنند.
هرگونه اختلال در این گلوگاه، به دلیل عبور کابلهای محافظت شده دارای فناوری DWDM، میتواند روزانه دهها تا صدها میلیون دلار خسارت مستقیم و غیرمستقیم به اقتصاد منطقه و جهان تحمیل کند.
