خیابان میدان مردم است، نه مزدوران جنگ تحمیلی
حملات محدود به چند ایست بازرسی در تهران بیش از آنکه یک اقدام نظامی تعیینکننده باشد، بخشی از یک سناریوی ایذایی برای ناامنسازی فضای شهری به نظر میرسد.
هدف از چنین اقداماتی روشن است: ایجاد ترس، خلوت کردن خیابانها و فراهم کردن زمینه برای ورود پیادهنظام جنگ تحمیلی و عناصر آشوبطلب به صحنه.
اما تجربه روزهای گذشته نشان داده این محاسبه نیز مانند بسیاری از برآوردهای دشمن، با واقعیت جامعه ایران فاصله دارد.
مردم در روزهای اخیر بارها نشان دادهاند که با وجود فشارها و تهدیدها، صحنه را خالی نمیکنند و اجازه نمیدهند امنیت شهری به ابزار بازی دشمن تبدیل شود.
حمله به ایستهای بازرسی و نیروهای حافظ امنیت هرچند تلخ و دردناک است، اما بیش از هر چیز نشان میدهد که دشمن در میدان اصلی ناکام مانده و به سراغ اقدامات پراکنده و تحریکآمیز رفته است.
واقعیت این است که طرح تسلط بر خیابانها و تبدیل ناامنیهای محدود به یک بحران داخلی، پیش از این نیز بارها امتحان شده و هر بار با هوشیاری مردم و حضور نیروهای مردمی و امنیتی بینتیجه مانده است.
در چنین شرایطی، همانطور که روزهای گذشته نشان داد، خیابان نه میدان تاختوتاز مزدوران، بلکه صحنه پایداری و هوشیاری ملت ایران خواهد بود.
