تمدید آتش بس چه آورده ای دارد؟
در ابتدای پذیرش درخواست پاکستان برای آتش بس و آغاز مذاکرات پنج دلیل برای معقول بودن این اقدام مطرح شد:
۱. اثبات عقلانیت در اداره جنگ و افزایش تاب آوری جامعه در صورت حمله به زیرساخت ها
۲. اثبات حسن نیت ایران به افکار عمومی جهان
۳. باز کردن پنجره خروج برای آمریکا و تثبیت دستاوردهای جنگ از مسیر سیاسی
۴. اعطای فرصت تنفس به توان آفندی و پدافندی نیروهای مسلح
۵. استفاده از ابزار تنگه برای اعمال آتش بس در لبنان
حالا با گذشت یک هفته از آغاز سکوت نظامی و برگزاری یک دور از مذاکرات، حسن نیت ایران به افکار عمومی داخل و خارج از کشور به طور کامل اثبات شده است و تداوم آن دستاورد بیشتری را در این زمینه نصیب ما نمی سازد.
در مورد دلیل سوم، همه گزارشات حاکی از آن است که تیم مذاکره امریکایی هیچ نشانه ای از پذیرش شرایط ما را در خلال گفتگوها از خود بروز نداده و در کنار آن اقداماتی از جمله اجرای طرح محاصره دریایی و گسیل نیروها و تجهیزات نظامی به منطقه نیز موید آن است که افقی برای پایان بندی سیاسی جنگ در این مقطع وجود ندارد. لذا مورد سوم نیز به طور منطقی منتفی بوده و هیچ روزنه امیدی در آن دیده نمی شود.
دلیل چهارم مقوله ای است که پیچیدگی های خود را دارد اما تحلیل گران نظامی بر این نگاه هستند که چارچوب تسلیحاتی ما به گونه ای است که همان زمان یک هفته ای فرصت مناسبی برای ما بوده و افزایش این زمان امکان بیشتری را به نسبت ما برای دشمن فراهم می آورد.
در رابطه با آتش بس در لبنان هم، چون این فرآیند وارد گفتگوهای مستقیم دولت لبنان و اسرائیل شده است، فارغ از این که موضوع را از دسترس ما خارج کرده، در صورت آغاز مجدد تبادل آتش مابین ایران و آمریکا، اینبار این آتش بس بر علیه ایران و مقاومت عمل خواهد کرد.
در مجموع به نظر می رسد، تداوم این شرایط، آورده روشنی برای ما بهمراه نخواهد داشت و ضمن ثبات بخشی به بازار جهانی نفت، شرایط را برای امریکا تحمل پذیرتر می سازد و همچنین در گذر زمان ابهام و تشتت در نیروی اجتماعی جنگ در خیابان ها نیز افزایش یافته و بازگشت ما به موقعیت برتری ماقبل آتش بس را با سختی مواجه خواهد ساخت.
✍️ مهدی افراز
