آقای پزشکیان: صداقت خوب است اما برای درمان، نسخه لازم است.
رئیسجمهور در گردهمایی روز روابطعمومی، مشکلات دولت را بیپرده پشت تریبون اعلام کرد:
«نفت فروش نمیرود، اقتصاد افتضاح است و کوهی از بدهی روی دست دولت سنگینی میکند».
این صداقت را باید قدر دانست. روراستی با مردم غنیمتی است که میتواند پل اعتماد را بازسازی کند؛ اما اگر این صداقت به نقشهٔ راه ختم نشود، بهجای روشنگری، بنبست میسازد.
مردم وقتی میشنوند «اقتصاد اقتضاح است» اما بلافاصله نمیشنوند که «دولت برای برونرفت از بحران برنامه دارد»، ذهنشان نه با واقعیت، که با ناامیدی پر میشود. فرماندهی که فقط زخمهای میدان را گزارش کند و راه فتح را نگوید، جنگ را از پیش باخته است.
خطر دیگر خلأ روایت است. وقتی دولت راهکار داخلی ارائه نمیدهد، تنها نسخهای که از بلندگوهای بیرونی پخش میشود «مذاکره» است؛ مذاکرهای که بهایش تحویل اورانیوم و ازکفدادن تنگهٔ هرمز است.
این درحالی است که برای خارجشدن از این وضعیت راهکار عملیاتی کم نیست و دستکم ۶ مسیر فوری پیشروی دولت است:
مشارکت واقعی مردم
شفافیت حداکثری
شوک به بدنه دلالی
برنامهٔ فوری تهاتر
جهش دیپلماسی اقتصادی همسایگی
بازتعریف مسیرهای خنثیسازی تحریم
