کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس با کمبود مطلق آب روبهرو هستند؛ کل منابع تجدیدپذیر آنها تنها حدود ۴.۱۴ میلیارد متر مکعب برای ۶۲ میلیون نفر است.
این چالش باعث شده تا با احداث صدها آبشیرینکن، حداقل ۳۳ درصد از کل ظرفیت تولید آب شیرینسازی شده (یا ظرفیت آبشیرینکنهای) جهان را در اختیار بگیرند.
این مگاکمپلکسهای آبی به شدت شکنندهاند. فیلترهای آنها در برابر آلودگیهای نفتی حساس بوده و با کوچکترین نشت نفت یا اختلال در تامین مواد شیمیایی، از کار میافتند. چون بیش از ۹۰ درصد آب منطقه فقط از ۵۶ مجتمع تامین میشود، توقف این چرخه میتواند ذخایر چند روزه آنها را به سرعت تمام کرده و فاجعه زیستی رقم بزند.
بقای کشورهای جنوبی خلیج فارس یکپارچه به امنیت تنگه هرمز گره خورده است. هرگونه تنش در این آبراه، صرفاً یک بحران نظامی نیست، بلکه با قطع زنجیره تامین و تخریب زیرساختهای شکننده آب، مستقیماً به یک «سلاح راهبردی» تبدیل شده و جان دهها میلیون نفر را تهدید میکند.
