جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، با وجود فشارهای گسترده اقتصادی و نظامی، به بن‌بستی رسیده که هیچ‌یک از طرفین راه خروج روشنی از آن ندارند. واشنگتن تصور می‌کند گذشت زمان به سود اوست؛ محاصره و اجرای سخت‌گیرانه تحریم‌ها اقتصاد ایران را فرسوده و سرانجام تهران را به عقب‌نشینی وادار خواهد کرد.
اما این محاسبه یک تفاوت بنیادی را نادیده می‌گیرد: تصمیم‌گیری جمهوری اسلامی بیش از آنکه تابع تورم، کاهش ارزش پول یا افت رشد اقتصادی باشد، تحت تأثیر ملاحظات امنیتی و بقای نظام قرار دارد. فشار اقتصادی زندگی مردم را دشوارتر کرده، اما لزوماً به پذیرش شروط ترامپ منتهی نمی‌شود. تهران خواهان خروج از بحران است، بی‌آنکه در موقعیت تسلیم ظاهر شود؛ بنابراین هم‌زمان برای مذاکره و دور تازه‌ای از نبرد آماده می‌شود.
