أمَا رَأَيْتُمُ اَلَّذِينَ يَأْمُلُونَ بَعِيداً وَ يَبْنُونَ مَشِيداً وَ يَجْمَعُونَ كَثِيراً كَيْفَ أَصْبَحَتْ بُيُوتُهُمْ قُبُوراً وَ مَا جَمَعُوا بُوراً وَ صَارَتْ أَمْوَالُهُمْ لِلْوَارِثِينَ وَ أَزْوَاجُهُمْ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لاَ فِي حَسَنَةٍ يَزِيدُونَ وَ لاَ مِنْ سَيِّئَةٍ يَسْتَعْتِبُونَ
آيا نديديد آنان را كه آرزوهاى دور و دراز داشتند، و كاخ‌هاى استوار مى‌ساختند، و مال‌هاى فراوان مى‌اندوختند، چگونه خانه‌های‌شان گورستان شد و اموال جمع آورى شده‌شان تباه و پراكنده و از آن وارثان گرديد و زنان آنها با ديگران ازدواج كردند. نه مى‌توانند چيزى به حسنات بيفزايند و نه از گناه توبه كنند.
