اینجا حسینیهای است در بلوار وکیلآباد مشهد؛ همانجایی که در فتنۀ دیماه، طعمۀ آتش شد.
روزی شعلهها به جان دیوارهایش افتادند و حالا در محرم، مردم دوباره به همانجا برگشتهاند؛ نه به حسینیهای کاملاً بازسازیشده و بینقص، بلکه به فضایی که هنوز زخمهایش پیداست.
میان دیوارهای آسیبدیده، فرش پهن کردهاند و جایی برای نشستن عزاداران فراهم شده؛ پرچم های مشکی بر درودیوار آویخته شده و یک صندلی ساده تبدیل شده به منبر سخنران و دهها نفر که صبح شان را با اشک بر امام شهید آغاز کردهاند.
