مجلس تعطیل است؛ اما نه اعتراض جدی از درون مجلس دیده میشود و نه مطالبهگری پررنگی از بیرون!

هم تصمیمگیران میدانند، هم افکار عمومی خوب میفهمد که بستن درِ یکی از سه قوه اصلی کشور با استدلال “شرایط جنگی”، توجیهی قانعکننده نیست.
مجلس یکی از ارکان اصلی حاکمیت است؛ در سختترین شرایط هم نظارت و قانونگذاری مملکت نباید خاموش نشود. تعطیل کردن چنین نهادی، آن هم با اشارهای کلی به «شرایط جنگی» یا «ملاحظات امنیتی»، بیش از آنکه راهحل باشد، پاک کردنِ صورت مسئله و عقبنشینی از مسئولیتی است که قانون اساسی بر دوش نمایندگان گذاشته است!
اگر واقعاً شرایط کشور به گونهای است که مجلس نمیتواند تشکیل جلسه دهد، پرسشهای جدیتری مطرح میشود: آیا دولت تعطیل شده است؟ آیا وزارتخانهها، استانداریها، فرمانداریها، شهرداریها یا دستگاه قضایی و دادگستریها، فعالیت خود را متوقف کردهاند؟ اگر اداره کشور در سایر بخشها ادامه دارد، چرا باید تنها “مجلس” از کار بیفتد؟ در حالیکه فقط یک یا چندنفرشان بخاطر شرایط جنگی نمیتوانند حاضر باشند!
این سوال واقعاً جدی است. وقتی هزاران نفر در بخشهای مختلف کشور در شرایط سخت کار میکنند، وقتی بچههای مردم پای لانچر هستند، چرا نمایندگان مردم از همان شرایط مستثنا باشند؟ مگر مسئولیت نمایندگی، کمتر از دیگر مسئولیتهای خطیر کشور است؟!
عجیبتر، سکوتی است که در برابر این تصمیم در جامعه حاکم شده! نه اعتراض جدی از درون مجلس دیده میشود و نه مطالبهگری پررنگی از بیرون! کم نیستند نمایندگانی که از این وضعیت بسیار خوشحالند و آزاد و رها و درگیر دخالت در امور اجرایی هستند. خیلی از مردم هم معتقدند مجلس نقشی در کشور ندارد پس بهتر که تعطیل است! برخی هم که جناحی نگاه میکنند و خوشحالند! این وضعیت واقعاً ناراحتکننده است.
از نظر حقوقی نیز راهحلها روشن است. قانون برای غیبت رئیس مجلس پیشبینی کرده که نواب رئیس بتوانند اداره جلسات را بر عهده بگیرند. بنابراین نبود یا عدم امکان حضور رئیس مجلس، نمیتواند دلیلی برای تعطیلی کل نهاد باشد.
حتی از نظر اجرایی هم راههای جایگزین کم نیست. جلسات مجلس الزاماً نباید در ساختمان فعلی برگزار شود. در شرایط خاص، میتوان از دهها مکان امن و مناسب برای ادامه فعالیت پارلمان استفاده کرد. در بسیاری از کشورها، حتی در میانه جنگ یا بحران، پارلمانها به شکلهای مختلف به کار خود ادامه دادهاند.
آقایان مقابل این بدعت خطرناک بایستید! این کار حقیقتاً بدعت است. براحتی از آن عبور نکنید.
✍️داودمدرسییان


