پس از جنگ تحمیلی سوم و بهرغم سکوت در صحنه نبرد نظامی، بهنظر میرسد تغییری راهبردی در دکترین امنیتی ایران تثبیت شده: دیگر از صبر راهبردی در برابر کانونهای تهدید پیرامونی خبری نیست.
عملیاتهای پایدار و مستمر در اربیل و سلیمانیه برای مهار تهدیدات از غرب کشور، دیگر یک استثنا نیست و همین منطق دارد مواجههٔ ایران با امارات را نیز شکل میدهد.
تبدیل شهرهای امارات به لانهٔ عملیاتی موساد، سکوی حملات سایبری، و پایگاه فرماندهی افسران آمریکایی و اسرائیلی، نشان داد که ابوظبی از یک شریک منفعل برای دشمن عبور کرده است.
راهبرد «انهدام تهدید در مبدأ» اکنون نه یک گزینه، که یک ضرورت است که احتمالا تا تحقق سیاست راهبردی ایران یعنی اخراج کامل آمریکا از منطقه تداوم خواهد یافت.
